WELLCOME TO C U 4 THE NEW TYPE OF INTERNET FORUM
TO HAVE MORE RIGHTS AND NO ADV. CONTACT ADMINISTRATOR AT sw1hez1@gmail.com

ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ ΝΕΟ ΤΥΠΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤΙΚΟΥ FORUM
ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ
ΔΙΑΦΗΜΗΣΕΙΣ ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΤΕ ΤΟΝ
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ ΣΤΟ sw1hez1@gmail.com


ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ FORUM ΜΕ ΑΣΤΕΙΑ - ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ - ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΧΩΡΙΟ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ -ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΣΤΟ cu4orum@gmail.com
 
ΦόρουμΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΕγγραφήΣύνδεση
Αναζήτηση
 
 

Αποτελέσματα Αναζήτησης
 
Rechercher Σύνθετη Αναζήτηση
Πλοήγηση
 Ευρετήριο
 Κατάλογος Μελών
 Προφίλ
 Συχνές Ερωτήσεις
 Αναζήτηση
Ψηφοφορία
Κορυφαίοι συγγραφείς
Admin
 
Καπτεν Χουκ
 
Domino99
 
olympic
 
RSFHELLAS
 
GREEN
 
andreas
 
Nikos
 
mikekick
 
snoopy
 

Μοιραστείτε | 
 

 Το καλύτερο γράμμα χωρισμένου

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Καπτεν Χουκ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 78
Ημερομηνία εγγραφής : 05/03/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Το καλύτερο γράμμα χωρισμένου   Πεμ Μαϊος 06, 2010 1:40 pm

σιγουρα θα τα ξαναβρουν affraid
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Admin
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1170
Ημερομηνία εγγραφής : 16/02/2010
Τόπος : OLYMPIC VILLAGE

ΔημοσίευσηΘέμα: Το καλύτερο γράμμα χωρισμένου   Τετ Μαϊος 05, 2010 8:37 pm

Το καλύτερο γράμμα χωρισμένου
Αγαπημένη μου Άννα,

ξέρω πως ο σύμβουλος γάμου είπε να μην επικοινωνήσουμε μέχρι να ηρεμήσουν τα πράγματα ανάμεσά μας, αλλά δυστυχώς δεν μπορούσα να περιμένω άλλο. Τη μέρα που έφυγες, ορκίστηκα να μην σου ξαναμιλήσω ποτέ, μα αυτά ήταν απλώς τα λόγια του μικρού, πληγωμένου παιδιού μέσα μου.

Ωστόσο, σίγουρα δεν ήθελα να έρθω πρώτος σε επαφή μαζί σου. Στις φαντασιώσεις μου, εσύ ήσουν αυτή που σερνόταν πίσω σε μένα. Μάλλον αυτό χρειαζόταν η περηφάνια μου. Τώρα, όμως, βλέπω πως αυτή η περηφάνια μου κόστισε πολλά. Βαρέθηκα να προσποιούμαι πως δεν μου λείπεις. Δεν με πειράζει να ρίξω τα μούτρα μου, δεν με νοιάζει ποιος θα κάνει το πρώτο βήμα, αρκεί να συμβεί. Ίσως ήρθε η ώρα να αφήσουμε τις καρδιές μας να μιλήσουν όσο και ο πόνος μας. Και να τι μου λέει η καρδιά μου: «Δεν υπάρχει καμιά σαν εσένα, Άννα. Σε γυρεύω στα μάτια και τα στήθη κάθε γυναίκας που βλέπω, αλλά καμιά δεν είναι εσύ. Ούτε κατά διάνοια.»

Πριν δυο βδομάδες, γνώρισα μια κοπέλα στο Φλαμίνγκος και την έφερα σπίτι. Δεν το λέω για να σε πληγώσω, απλώς για να δείξω το απύθμενο βάθος της απελπισίας μου. Ήταν νέα, ίσως 19 χρονών, με ένα από εκείνα τα τέλεια κορμιά που μόνο η νιότη, και ίσως χρόνια προπόνησης στο πατινάζ, μπορούν να χαρίσουν. Μιλάω για το τέλειο κορμί. Βυζι@ απίστευτα και ένας κ*λος που δεν το έβαζε κάτω με τίποτα. Το όνειρο του κάθε άντρα, ε; Ενώ καθόμουν στον καναπέ και μου έπαιρνε πίπ@ αυτή η μουν@ρ@, σκέφτηκα: «Κοίτα τι πράγματα θεωρούμε σημαντικά στη ζωή. Είναι όλα τόσο επιφανειακά. Τι σημαίνει αλήθεια ένα τέλειο σώμα; Την κάνει, μήπως, καλύτερη στο κρεβάτι;» Σ' αυτήν την περίπτωση ναι, βέβαια, αλλά καταλαβαίνεις τι εννοώ. «Την κάνει καλύτερο άνθρωπο; Έχει καλύτερη καρδιά από την μετρίως ελκυστική Άννα μου; Πολύ αμφιβάλλω.» Και δεν το είχα σκεφτεί ποτέ αυτό. Δεν ξέρω τι να πω, ίσως είναι που μεγαλώνω λίγο. Αργότερα, αφού την είχα φιλοδωρήσει με μισό λίτρο σπέρμ@, έπιασα πάλι τον εαυτό μου να σκέφτεται: «Γιατί νιώθω τόσο στραγγισμένος και άδειος;» Δεν ήταν η τέλεια τεχνική της, ούτε η πρόστυχη, ξεδιάντροπη πείνα της, μα κάτι άλλο. Ήταν ένα επίμονο αίσθημα απώλειας. Γιατί ένιωθα τόσο ατελής; Και τότε μου ήρθε: Δεν ήταν το ίδιο γιατί δεν ήσουν εκεί για να βλέπεις. Καταλαβαίνεις; Τίποτα δεν είναι ίδιο χωρίς εσένα. Θεέ μου, Άννα, τρελαίνομαι χωρίς εσένα. Και, ότι και αν κάνω, απλώς μου θυμίζει εσένα.

Θυμάσαι την Χριστίνα, την ανύπαντρη μητέρα που γνωρίσαμε πέρυσι; Ε, πέρασε την περασμένη βδομάδα από δω με ένα ταψί λαζάνια. Φαντάστηκε, λέει, πως δεν τρώω καλά χωρίς γυναίκα στο σπίτι. Δεν κατάλαβα τι εννοούσε εκείνη τη στιγμή, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Τέλος πάντων, πίνουμε λίγο κρασί και, λίγο αργότερα, την πηδ@ω στην παλιά μας κρεβατοκάμαρα. Και η κ@ριόλ@ είναι αχόρταγη στο κρεβάτι. Μου τα δίνει όλα, σαν μια αληθινή γυναίκα που δεν έχει ζήτημα με το βάρος της ή την καριέρα της, ή με το αν μας ακούνε τα παιδιά. Και τότε εκείνη βλέπει τον καθρέφτη πάνω στην παλιά τουαλέτα της μητέρας σου. Τον ακουμπάει στο πάτωμα, και πηδιόμαστε από πάνω του, για να κοιταζόμαστε. Κι αυτό με γεμίζει κ@ύλ@, αλλά και θλίψη, γιατί λέω: «Γιατί δεν έβαλε ποτέ η Άννα τον καθρέφτη στο πάτωμα; Τόσα χρόνια, ποτέ δεν τον χρησιμοποιήσαμε στο ερωτικό μας παιχνίδι.»

Το Σάββατο, πέρασε και η αδερφή σου για να μου φέρει την δικαστική εντολή περιοριστικών μέτρων. Βέβαια, η Βίκυ είναι ακόμη παιδί, μα σκέφτεται πολύ ώριμα, και με βοήθησε πολύ σ' αυτή τη δύσκολη στιγμή. Με συμβούλεψε πολύ για σένα, και για τις γυναίκες γενικά. Προσπαθεί να μας τα ξαναφτιάξει. Άννα, αλήθεια προσπαθεί. Πίνουμε λοιπόν σφηνάκια κάνοντας ένα ζεστό αφρόλουτρο, και μιλάμε για καλύτερες μέρες. Κοιτάζω αυτή την κοπέλα με το ίδιο DNA με σένα και το μόνο που σκέφτομαι είναι πόσο μοιάζει με σένα όταν και εσύ ήσουν 19. Και αυτό με κάνει να κλάψω, σχεδόν. Και τότε μας προκύπτει η Βίκι να γουστάρει το γ@μήσι από τον κ*λο, και αυτό με κάνει να σκεφτώ πόσες φορές σε πίεσα να το δοκιμάσεις, και πόσο αυτό ενίσχυσε την αποξένωσή μας.

Βλέπεις όμως ότι ακόμη και τότε, τη στιγμή που σπρώχνω μέσα στο σφιχτό ρο***κι της αδερφούλας σου, το μόνο που κάνω είναι να σε σκέφτομαι; Είναι αλήθεια, Άννα. Και αν ψάξεις στην καρδιά σου, θα δεις πως και εσύ το ξέρεις. Δεν νομίζεις πως μπορούμε να τα ξαναβρούμε; Να σβήσουμε όλες μας τις διαφορές και να αρχίσουμε από την αρχή; Εγώ νομίζω πως ναι. Αν νιώθεις το ίδιο, σε παρακαλώ, σε θερμοπαρακαλώ, να μου το πεις. Ειδάλλως, μπορείς να μου πεις πού είναι το γαμημένο τηλεχειριστήριο της τηλεόρασης;

Με αγάπη,
Μήτσος
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://olympicvillage.webmmorpg.net
 
Το καλύτερο γράμμα χωρισμένου
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
 :: ΑΝΕΚΔΟΤΑ - ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ - ΦΩΤΟ.+ :: HUMOR-JOKES-
Μετάβαση σε: